BLOG

31/05

‘Protesta De Mayo, Laban Sa Tiraniya’ - De strijd tegen tirannie

Op zaterdag 26 mei uitten vijf vastberaden vrouwen hun woede over de aanhoudende repressie en het groeiende onrecht onder het Duterte regime. Het bleek een unieke wijze van protestvoering: de activisten droegen meedogenloze avondjurken die elk een scherpe uithaal naar de huidige administratie symboliseerde.

History teaches us that fighting for our rights and fighting for freedom is not a crime.

“No ‘Flores de Mayo’ but Antityranny Protest in UP”, luidt de voorpagina van een van de meest befaamde kranten van de Filipijnen, de Philippine Inquirer, op maandag. De protestactie vond plaats in de Philippine University Diliman, in de volksmond ‘UP’ genoemd – een universiteit in Quezon City die bekend staat voor zijn progressieve houding en studentenactivisme. 

De voorpagina van de krant verwijst bovendien ook naar de Christelijke feestgelegenheid Flores De Mayo, een jaarlijkse toewijding aan de Heilige Maagd Maria, die gedurende de volledige maand mei uitgebreid wordt geëerd. Sinds 2008 echter maken de slachtoffers van mensenrechtenschendingen en leden van Karapatan van deze gelegenheid gebruik om een alternatieve vorm van protest te voeren. Dit jaar stonden vijf vrouwen, opgesmukt in opmerkelijke avondjurken, in het middelpunt van de belangstelling. Elk van hen verkondigde een politiek statement. 

Een vrijwilligster van Karapatan, Miranda Dacillo, die ‘La Reine de la Verdad’ personifieerde, nam het voortouw in de optocht. Haar majestueus optreden hield een symbolische verwijzing naar de strijd voor persvrijheid en de aanklacht tegen elke vorm van verdrukking van de vrijheid van meningsuiting in zich. Dacillo's jurk is ontworpen uit krantenpapier en haar mond werd gesnoerd met een zwart lint. De activiste droeg ook een waaier dat ‘lalaban ako’ verkondigde, ‘ik strijd’, waarmee ze zelfverzekerd flaneerde door de straten van de universiteitscampus.  

‘La Reina de los Martires’ werd vertegenwoordigd door Deborah Escudero, de zus van Ephraim Escudero, een achtienjarige jongenman die werd vermoord omdat hij ervan werd verdacht drugs te gebruiken. Zij belichaamde de oproep voor rechtvaardigheid voor de slachtoffers van Duterte’s war on drugs​ in de context van het huidige klimaat van straffeloosheid. Getooid in een bebloede trouwjurk met zichtbare overblijfselen van kogelschoten marcheerde Escudero in een vast ritme mee in de betoging. 

Hustisiya-lid Maria Teresa Omano ging gekleed als ‘La Reina Esperanza’ en representeerde daarmee het wijdverspreid ongenoegen over de terreurlijst die begin maart door het Departement van Justitie werd opgemaakt en namen bevat van verdedigers van mensenrechtenactivisten, advocaten en zelfs een Speciale Rapporteur van de Verenigde Staten. 

Omano’s kleed toont het portret van de Filipijnse vrijheidsstrijdster Gabriela Silang, de eerste vrouwelijke leider van de onafhankelijkheidsbeweging tegen Spaanse overheersing. Het portret is geschilderd door Karapatan’s advocate, Maria ‘Sol’ Taule. Als ik haar vraag naar de reden waarom ze juist dit portret uitkoos, verklaart Sol dat, “History teaches us that fighting for our rights and fighting for freedom is not a crime.”

De Lumad studente, Gleeza Joy Belandres, droeg het traditionele Manobo gewaad dat de strijd voor vrede en zelfbeschikking van de inheemse bevolkingsgroepen in Mindanao onder de huidige staat van beleg verzinnebeeldt. De staat van beleg werd uitgeroepen in mei 2017 na een confrontatie tussen het Filipijnse leger en de Maute-groepering in de stad Marawi en werd in december 2017 met een jaar verlengd. Belandres, als ‘La Reina de la Paz’, betreurt de vele mensenrechtenschendingen die Moro en Lumad volkeren moeten verduren sinds de aanvang van deze staat van beleg. 

De laatste activiste, Eleanor de Guzman, dochter van de aangehouden vredesconsultant Rafael Baylosis, klaagt met haar verpersoonlijking van ‘La Reina de la Justicia’ de criminalisering van politieke activisten en de voortzetting van politieke moorden aan. Gehandboeid en met tranen van bloed liep ze stoïcijns mee in de beweging. In een interview in de Philippine Inquirerdeed De Guzman een oproep voor de onmiddellijke vrijlating van haar vader en partner en voor de voortzetting van de vredesonderhandelingen tussen de regering en het Nationaal Democratisch Front. “I know this is not the end, especially [when] I see the support of the people. This is part of a bigger fight… for human rights against tyranny,” aldus De Guzman in de Philippine Inquirer

285 keer gelezen