BLOG

07/10

Met COMAC naar Palestina

Deze zomer reisden 9 jongeren van Comac en Geneeskunde voor het Volk naar Palestina. Ze ontmoetten er partners van G3W, jongerenorganisaties, vluchtelingen en politieke gevangenen, en zagen met eigen ogen welke impact de bezetting heeft op het dagelijkse leven. Ze luisterden naar het advies, de analyses en de vragen van de mensen die ze er ontmoetten. 

"Schrijf en onthoud alles wat je hier ziet, want mensen weten niet wat hier gebeurt. En strijd voor gelijke rechten voor iedereen". Dat is wat vele Palestijnen me hebben gevraagd na onze ontmoeting. Deze zomer was, opnieuw, een kans voor een delegatie van Comac om naar Palestina te trekken, in het teken van de solidariteit met Palestina en om te kunnen getuigen over de situatie ter plaatse.

Israël, de enige democratie in het Midden-Oosten?

Als er één iets heel duidelijk wordt als je een dergelijke reis maakt, dan is het dat de Israelische staat in geen geval kan gecategoriseerd worden als democratie. Israël blijft eerst en vooral illegaal de Palestijnse gebieden bezetten en illegale kolonies promoten in de West-Bank. Israël is hiervoor al tientallen keren veroordeeld door de VN en negeert systematisch de resoluties van de VN zonder enige vorm van sanctie. In de bezette gebieden hebben we verschillende getuigenissen gehoord over mensen die arbitrair in hechtenis geplaatst werden. Onder hen kinderen, soms gedurende enkele maanden. We hebben de dagelijkse vernedering van de Palestijnen ervaren bij de check-points.  We hebben verschillende families ontmoet, waarvan één van de kinderen werd vermoord door het Israëlisch leger, zonder dat zelfs een onderzoek werd geopend. Zaken die bevestigd worden door het rapport van Amnesty International uit 2016.

Zelfs binnen de grenzen die door Israël erkend worden, is Apartheid de dagelijkse realiteit van de Palestijnen die er leven. Israël definieert zichzelf als de Joodse staat voor Joden over de volledige wereld en niet als de staat van zijn burgers. Het gaat hier over een "fundamentele tegenspraak met de principes waarop de monderne democratie gestoeld is", legt Israëlisch historicus Shlomo Sand uit, "en het in stand houden van een etnocratie zonder grenzen, die een deel van zijn bevolking ernstig discrimineert».

Een bufferstaat ten dienste van de grootmachten

De steun aan de creatie van een Joodse staat in Palestina dateert van het begin van de vorige eeuw. In 1917, met de Balfourdeclaratie, steunt London officieel de creatie van een « Joodse thuisstaat ». Als grootmacht, wilden de Britten een bufferstaat creëren in de regio om hun macht te kunnen controleren. Olie en gas zijn nog niet zo belangrijk in dit tijdperk, maar het Midden-Oosten was reeds een belangrijke commerciële handelsroute. Daarnaast was Groot-Brittanië bezorgd over het opkomend Arabisch nationalisme, zeker in Egypte. Ondertussen is de controle over olie en gas een nog belangrijkere uitdaging geworden voor de mondiale dominantie. 50 % van de wereldwijde oliereserves en 40 % van de gasreserves bevinden zich in het Midden-Oosten. De Verenigde Staten beschikken bovendien over andere bondgenoten in de regio, tevens gekend voor hun anti-democratisch karakter, denk maar aan Saudi-Arabië.

Academische boycott als verzet tegen de bezetting

De reis was ook de kans om Omar Barghouti te ontmoeten, een filosoof, choreograaf en Palestijns activist, woonachtig te Ramallah, en wereldwijd bekend voor zijn strijd binnen het Palestijns burgerverzet. Hij is ook één van de stichtende leden van BDS (Boycott, Divest, Sanctions), de campagne tegen de bezetting en de Israëlische apartheid. BDS is een geweldloze campagne die druk wil uitoefenen op de staat Israël opdat ze het internationaal recht zou respecteren, en haar bezettingspolitiek zou stopzetten. Met Comac ondersteunen wij deze campagne reeds enkele jaren op de campus. Wij eisen dan ook het einde van het partnerschap tussen onze universiteiten en de Israëlische instituties die de bezetting en de Israëlische kolonisering steunen. De KU Leuven heeft bijvoorbeeld tot 2014 een project deelgenomen aan een luchtvaartproject, in samenwerking met Israel Aerospace Industries. Op die manier heeft het de facto met het belangrijkste militaire bedrijf in Israel geholpen om « goedkopere en stillere » vliegtuigen te bouwen. Momenteel zijn er nog tientallen partnerschappen, verspreid over quasi alle Belgische universiteiten. De campagne voor een academische boycott wordt reeds ondersteund door 469 professoren en assistenten in België en blijft groeien.

1357 keer gelezen