BLOG

01/12

Q&A - Waarom protesteren de Filipijnen tegen de heldenbegrafenis van voormalig president Marcos?

Grote opschudding binnen Filipijnse progressieve sociale beweging. Voormalig president en dictator Marcos werd op 18 november 2016 als een held begraven, ondanks het zware verzet van het volk. Ook de partners van G3W stonden aan het voorfront van de tegenbeweging: “Marcos was geen held!”.  

Wat is er gebeurd?

Op 18 november werd voormalig dictator Marcos begraven op de Filipijnse “Heldenbegraafplaats”. Dit gebeurde tijdens een sterk beveiligde en afgesloten ceremonie. Meer dan 1000 politieagenten omsingelden de begraafplaats zodat de ceremonie niet kon worden onderbroken door misnoegde actievoerders. Ondertussen bracht het Filipijnse leger met 21 kanonschoten een ode aan de dictator.

Waarom is het volk boos?

President Ferdinand Marcos regeerde 21 jaar lang met ijzeren vuist over de Filipijnen. In 1986 werd hij afgezet als gevolg van een enorm volksprotest, de “People Power”. Hij werd samen met zijn familie verbannen naar Hawaï, waar hij in 1989 overleed. Tijdens zijn leiderschap stal hij meer dan 10 miljard Dollar uit de staatskas. Marcos liet een geplunderd en arm land achter, getekend door de vele mensenrechtenschendingen: 70.000 mensen waren gearresteerd, 34.000 werden gefolterd, 3240 mensen werden gedood en 800 mensen verdwenen spoorloos.

Toch waren de presidenten die na Marcos aan de macht kwamen niet echt onder de indruk van zijn wanbeleid. Al snel werd zijn echtgenote Imelda Marcos terug naar de Filipijnen gestuurd. Ze werd er beschuldigd van corruptie en belastingontduiking, maar kon door de gebrekkige justitie gemakkelijk de aanklacht van zich afschuiven. Ze stelde zich in 1992 zelfs kandidaat voor president, zonder succes.

In 1993 kwam het lichaam van Marcos terug op Filipijnse bodem. Toenmalig president Ramos, een neef van Marcos, had de repatriëring toegelaten, maar weigerde een staatsbegrafenis te organiseren.

Imelda Marcos en haar kinderen deden er sindsdien alles aan om terug aan de macht te komen. De oudste dochter is gouverneur van de provincie Ilocos Norte en Ferdinand Marcos Jr. was zes jaar lang senator.

In oktober 2016 kondigde huidig president Duterte aan dat Marcos zou worden begraven op de nationale heldenbegraafplaats. Hiermee dankte hij openlijk de familie Marcos voor de financiële steun die ze aan Duterte gaven tijdens zijn verkiezingscampagne.

Wie protesteert tegen de heldenbegrafenis?

De Filipijnse partners van G3W (Gabriela, Council for Health and Development, Advocates for Community Health and Ibon Foundation) sloten aan bij duizenden demonstranten. Op 25 november gingen ze - verspreid over het hele land - de straat op in protest tegen de begrafenis van de oud-dictator.

In Manilla verzamelden, ondanks hevige regen en een zware online intimidatiecampagne, meer dan 15 000 mensen in het nationale Rizal Park. Gelijkaardige protesten vonden plaats in meer dan 30 belangrijke steden en gemeenten over de hele archipel.

Het protest bracht verschillende generaties samen. Zowel oudere generaties die in de jaren ’80 zelf gezorgd hadden voor de uitwijzing van Marcos, als de jongeren – voornamelijk studenten – die vanuit hun scholen vertrokken om mee te gaan betogen. Voornamelijk de jongere generatie kreeg via sociale media te kampen met intimidatie. Maar hier had één van de studenten een krachtig antwoord op: “Nee, we laten ons niet misleiden door verkeerde informatie, wij kennen onze geschiedenis! Marcos is verantwoordelijk voor wat er met ons land gebeurd is. Wij, de jongeren, zijn degenen die met de gevolgen van zijn plunderingen moeten leven. Ons welvarend en waardig land werd van ons gestolen!”

Hoe gaat de sociale beweging nu verder?

De progressieve sociale beweging blijft kritisch tegenover de beslissing van Duterte om deze begrafenis toe te laten. Onze partners blijven het volk organiseren en mobiliseren zodat ze kunnen opkomen voor hun rechten. Op die manier hopen ze nooit meer een dictator als Marcos mee te maken. Dat betekent dat ze ook de huidige president scherp in het oog houden en waar nodig openlijk kritiek uiten op zijn beleid. De vele mensenrechtenschendingen die Duterte toelaat in zijn “war on drugs”, blijven een enorm probleem. Ondertussen werden al duizenden mensen vermoord, zonder enige vorm van een eerlijk proces. De partners van G3W bekritiseren ook het economische beleid van Duterte, wat op vele vlakken het neoliberaal beleid van zijn voorganger, president Aquino, verderzet.

Toch hoopt de progressieve sociale beweging ook op een verdere samenwerking met president Duterte rond bepaalde thema’s waar hij wel een progressief standpunt inneemt. Zoals zijn onafhankelijk buitenlandbeleid, de heropname van de vredesonderhandelingen met het Filipijns Democratisch Front, de vrijlating van politiek gevangenen en de aanstelling van progressieve ministers in zijn regering. 

1074 keer gelezen